قبل از اينكه وارد كار رنگ بشيم، بهتره طراحي بلد باشيم. چون براي كاررنگ روغن اول بايد طرحي از كار رو روي بوم با مداد بكشيم. و اگه طراحي بلد نباشيم نميتونيم!!! البته اين رو هم بگم كه طراحي از اشياء بي جان با طراحي از منظره و چهره فرق داره. طراحي از منظره (به نظر من) راحت تر از چهره هست. و معمولا به جزئيات خيلي نمي پردازيم. اما طراحي از چهره و يا سياه قلم بسيار كار ظريف و حساسيه. و اگه كوچكترين اجزا صورت رو شبيهش در نياريم، كار اصلا شكل اون چهره نميشه. 

بهترين حالت طراحي از چهره، اينه كه انقدر تمرين كنيم كه تو اين كار حرفه اي بشيم و هر چهره اي ( حتي اگه به صورت زنده جلومون بود) رو بتونيم با چشم و به كمك مداد بكشيم. اما از اونجايي كه عده ي اونايي كه به اين صورت حرفه اي ميخوان كار كنن خيلي كمه، ما هم اينجا شيوه ي راحت تر طراحي رو ياد ميديم. واسه اونايي كه ميخوان زمان كمتري رو به اين كار اختصاص بدن و در عين حال كار طراحيشون كمترين تفاوت با نمونه ي واقعي چهره رو داشته باشه. كار سختي نيست. أبرار كار هم همون مداد هاي ب،ب٢،ب٤،ب٦،محوكن،پاك كن مدادي،پاك كن خميري،خط كش هست.ميتونين اوايل روي كاغذ آ٤ كار كنين، و بعدا كه كارتون قوي تر شد، روي مقواي اشتنباخ طراحي كنين.(بعضي ها طراحي رو با پودر زغال كار ميكنن كه فوق العاده زيبا ميشه ،آموزش كار با پودر زغال رو هم بعدا اضافه ميكنم،اما خوبه كه اول با مداد تمرين كنيم، تا فرصت خوبي باشه واسه يادگيري بهتر.)

راههاي اندازه گيري تو طراحي؛

١.اندازه گيري چشمي

٢.اندازه گيري با مداد

٣.اندازه گيري نسبت

٤.اندازه گيري با خط كش

توضيح:

اندازه گيري چشمي؛ همونطور كه از اسمش معلومه برمبناي اعتماد به چشمامون اتفاق ميفته.(كه البته راه خيلي خوبي نيست چون چشم آدم خيلي جاها خطا ميكنه)

اندازه گيري با مداد يعني مداد رو به صورت عمودي جلوي چشممون ميزاريم و ته مداد رو با يك سمت اون جسم مطابقت ميديم و با نوك انگشت اون يكي طرف اون جسم رو اندازه ميزنيم.( ميدونم شايد به نظر سخت باشه، به موقعش تو طراحي چهره توضيح مفصل ميدم)

اندازه گيري نسبت يعني مثلا اول يك انگشت دست رو با كمك چشم ميكشيم و بعد بقيه ي انگشتان دست رو در مقايسه با اون طرح ميزنيم( كه اين كار نياز به تمرين بسيار زياد داره ولي متد خوبيه)

اندازه گيري با خط كش، كه من توصيه نميكنم( البته تو اين روش طراحي چهره كه خواهم داشت كليت كار رو با خط كش اندازه ميزنيم و بعد به كمك مداد و اندازه گيري نسبت، اجزاء صورت رو طراحي ميكنيم.و خط كش كمك خوبي به ما ميكنه...)

طراحي:

همون طور كه تو تصوير ميبينين كادر اين تصوير رو با خط كش اندازه ميزنم(اگه عددش مثلا ٢٤ و چند ميليمتر بود، من همون ٢٤ رو حساب ميكنم تا كارم بعدا راحت تر باشه. طول كار رو يه با تقسيم بر ٢ ميكنم و هر دو قسمت به دست اومده رو دوباره تقسيم بر دو ميكنم. تو اين تصوير طول عكس۱۴سانته كه تقسيم بر ٢ ميشه ۷ و دوباره تقسيم بر ٢ ميشه ۳ و نیم سانت. يعني طول تصوير تقسيم بر چهار قسمت شده. عرض كار رو هم به همين صورت تقسيم ميكنيم.كه تقسيمات عرض، اينجا شده ٤ قسمت ۴سانتي.

(نكته.اين تقسيم بندي ٤ تايي زماني مناسبه كه تو هر بخش از اون يك جزء چهره باشه.اما اگه تو هر قسمت دو يا سه عضو صورت بود، اين به اون معني كه بايد باز هم تقسيم بندي رو ادامه بديم. البته لازم نيست همه ي قسمت ها رو دوباره تقسيم كنيم، ميتونيم فقط اون قسمت كه دو عضو تو يه مستطيل افتاده رو دوباره تقسيم كنيم. يادتون باشه روي كاغذي كه طراحي ميكنين هم بايد اين تقسيم دوباره انجام بشه)

حالا كاغذي كه ميخواهيم همون كار رو روش طراحي كنيم، هم با همون تقسيمات كار ميكنيم.(دقت كنين كه مثلا اگه تصوير تون مستطيله،شما هم يه مستطيل كاملا صاف و مساوي رسم كنين.خيلي ها تو كشيدن اين طرح كلي دقت نميكنن و خطوط كج و ناصافي ميكشن)

 

حالا از اين خطوط به عنوان خطوط راهنما و كمكي استفاده ميكنيم.مثلا هر نقطه اي از چشم رو يك بار با كمك مداد از خط افقي پايينش اندازه ميزنيم و يه بار إز خط عمودي سمت چپش.و اين اندازه رو روي كاغذمون هم ميزنيم.اول تمام اجزاء چهره رو كمرنگ و به صورت شكسته طرح ميزنيم.و بعد شروع به رسم خطوط منحني ميكنيم. مثلا چشم رو همون طور كه تو تصوير ميبينين اول با خطوط شكسته و صاف رسم ميكنيم و بعد ميريم سراغ اجزاء ديگه ،بيني،لب،ابرو،خطوط سر،جاي شروع موها،گوش،چانه.

حالا شروع به اضافه كردن خطوط منحني ميكنيم.و اگه ايرادي داره اونها رو درست ميكنيم.(فعلا سايه نميزنيم)  با مداد HB تا اينجا كار ميكنيم.
وقتي كارمون به اينجا رسيد با مداد ب سايه هاي كمرنگي رو شروع به زدن ميكنيم.تمام اجزاء صورت رو با يه سايه كمرنگ تيره ميكنيم.

حالا كار تك تك اجزاء صورت رو انجام ميديم.

در پایین توضیحاتی راجع به طراحی از تک تک اجزاء صورت دادم.به کمک اون توضیحات طراحی رو انجام میدیم و سایه می زنیم: